Masz aparat?
Fotografujesz kolej?
Jestes dobry w fotografowaniu i w wyszukiwaniu ciekawych miejsc do zrobienia zdjęcia?
Znasz się na obsłudze aparatu?

Jeżeli odpowiedziałeś twierdząco to odwiedź OGK - Ogólnopolską Galerię Kolejową

11 czerwca rozpoczęła się próbna eksploatacja dwóch pojazdów DH zmodernizowanych przez ZNTK Poznań w Przewozach Regionalnych. Trafią one do województwa pomorskiego.

- Od przyszłego tygodnia DH2 będzie obsługiwać połączenie Tczew - Chojnice, a pojazd DH1 - trasę Chojnice - Szczecinek - powiedział RK rzecznik Przewozów Regionalnych, Piotr Olszewski.

ZNTK Poznań uzyskały homologację dla pojazdów DH1 i DH2 po przeprowadzonej naprawie pojazdu wraz z modernizacją, polonizacją oraz wymianą niektórych elementów na nowe. Jak informuje producent, w ramach modernizacji przeprowadzono m.in. nowe rozplanowanie przestrzeni pasażerskiej, wymianę siedzeń oraz obić siedzeń w przedziałach pasażerskich na wandaloodporne i spełniające warunki przeciwpożarowe, wymianę wyłożeń ścian, wymianę wykładziny podłogowej w całym pojeździe, wymianę lamp w przedsionkach i kloszy w przedziałach pasażerskich, zamontowano klimatyzację kabin maszynisty, zmodernizowano układy hydrauliczne, w tym instalacja wymuszonej wentylacji przedziału pasażerskiego.

Wymienione zostały reflektory czołowe na Posteor, zamontowano instalację sygnalizacji przeciwpożarową oraz dźwiękowy sygnał ostrzegawczy, zabudowano SHP, CA, RS z radiotelefonem, najnowszy elektroniczny prędkościomierz PIAP oraz zabudowano stopnie uchylne umożliwiające wsiadanie z peronu o wysokości 300 mm.

Jak dotąd, w poznańskich zakładach ukończona została naprawa pięciu pojazdów DH2 oraz jednego DH1, a kolejne autobusy szynowe przewidziane są do naprawy.

Obecnie trwają rozmowy z urzędami marszałkowskimi oraz przewoźnikami publicznymi i prywatnymi na temat zakupu autobusów szynowych DH. Wielu przewoźników zainteresowanych jest nabyciem i eksploatacją używanych pojazdów, gdyż stanowią one korzystną alternatywę dla nowych pojazdów, w zależności od producenta nowych autobusów szynowych, może to być cena niższa o 50-70%, a są to pojazdy, które spełniają przewidziane normy, ich okres eksploatacji wynosi przynajmniej 15-20 lat, a po naprawie odpowiadają warunkom pojazdu nowego. Istotną zaletą pojazdów jest to, że są one już dopuszczone do eksploatacji i mogą być od razu dostępne - informuje producent.

Zmodernizowany pojazd DH2 został zaprezentowany po raz pierwszy na zeszłorocznych targach Trako w Gdańsku.
(źródło: mg, Rynek Kolejowy/ZNTK Poznań, 11 czerwca 2010)

Kiedy zdałem już maturę,
Wtedy pracy poszukałem,
I na kolej się przyjąłem,
Którą bardzo pokochałem!

Kolej to jest moje życie,
Szczęk wagonów,dym z komina,
Woń oliwy,gwizd maszyny,
Tego się nie zapomina.

Dalej była więc nauka,
Na kursach było jej wiele,
Potem praca już w turnusie,
W świątek,piątek czy niedzielę.

Pracowałem do tej pory,
Choć minęło lat czterdzieści,
Gdy dyżurnym ruchu byłem,
A czas ze mną się nie pieścił!

Podczas służby jest skupienie,
Trzeźwy umysł,to jest to,
Pierwszą służbę pamiętam,
Na nastawni WSO.

Do dziś też nie zapomniałem,
Swych kolegów z PKP,
Którzy pracy mnie uczyli,
Dobrej pracy,to się wie!!!

Dzisiaj honor im oddaję,
Już na wiecznej służbie są,
Oni kolej też kochali,
Tak jak ja! I to jest to!

Potem już górnictwo było,
Lecz kolei nie zdradziłem,
Na kolejach więc górniczych,
Wciąż dyżurnym ruchu byłem.

Niechaj młodzi mnie nie ganią,
Kto dziś młody,będzie stary,
Lecz ja pracę dyżurnego,
Zaczynałem w wieku pary.

To przepiękny kiedyś widok,
Gdy pociąg ze stacji ruszał,
W kłębach pary,w smudze dymu,
Parowozu była dusza.

Elektrowóz czy też diesel,
Cichi dziś ze stacji ruszy,
Ja śmiem twierdzić,te maszyny,
Cyyba już nie mają duszy!

Kiedyś kolej była wielka,
Czynne stacje,czynne szlaki,
A kolejarz to był panem
I to też nie byle jakim!

Co zostało z tej kolei?
Nic,już tylko te wspomnienia,
Kto ostatni światło zgasi?
Mówiąc wszystkimo widzenia?

Czas już kończyć,Moi Drodzy,
te wspomnienia,rozważania,
Już niewiele rzeczy w Polsce,
Pozostało do sprzedania!!!

Zaczynałem swą pracę dyżurnego ruchu w wieku pary.Przez 42 lata pracy poznałem pracę
we wszystkich działach kolei.Kiedyś dyżurny ruchu mógł zastąpić nastawniczego,rewidenta wagonów,kierownika pociągu itd.Byliśmy szkoleni wszechstronnie.Ponieważ kolej była zmilitaryzowana trzeba było znać również kolejowe przepisy wojskowe oraz alfabet Morsea.
Kolej to już nie moje hobby,to moja miłość.Parowozy miały duszę której brak jest innym
lokomotywom.Obecnie na emeryturze spisuję dziwne przypadki które kiedyś mnie się wydarzyły.Zapraszam wszystkich na stronę <!-- w --><a class="postlink" href="http://www.rubikon.e.pl">www.rubikon.e.pl</a><!-- w --> a tam pod moim nazwiskiem
znajdziecie wiele opowiadań kolejowych "z dreszczykiem".Pozdrawiam.

Zbigniew Szałkiewicz

Krótka historia lokomotywy SP47 wyprodukowanej tylko w dwóch sztukach.

NEWSWEEK 12.10.2008





Ciekawy artykuł - zapraszam do dyskusji :-) :-)

Co byście zmienili, zrobili w kolei. Ja np.: jestem za elektryfikacją linii Gdynia Główna - Hel

[ Dodano: 2010-06-10, 11:03 ]
Ale to inna sprawa bo mam też kilka pomysłów na nowy tabor. Dla WKD myślę o lokomotywach działających w napięciu 0,6kV lub 3kV (prądu stałego) i z możliwością zamontowania sprzęgu samoczynnego.

..

Bardzo żałuje że w Polsce nie Muzeum kolei takiego jakie być powinno, to co jet w warszawie trudno nazwać muzeum! widzieliście kiedyś jak wyglądają muzea w Holandii, Anglii, Niemczech a nawet Czechach? Całe Mauzoleum kolejnictwa w warszawie w ogóle mi się nie podoba! dwoma farbami maluje się wszystkie lokomotywy.... Wszystko pod chmurką prawie że.! ciekawe czy to kiedykolwiek się zmieni?!
Czekam na wasze pomysły/krytykę dotyczące Muzeum Kolejnictwa...

Szła dziewczyna,raz przez tory,
Zobaczyła semafory,
Patrzy w górę,to się rusza!
Pokutuje czyjaś dusza?

Tak dziewczyna pomyślała,
I na stację poleciała,
Tam spotkała dyżurnego,
Co wesoły chłop był z niego.

Pokazała mu dziewica,
Znany gest Kozakiewicza,
Zapytała:-Jak,to działa?
Musisz się rozebrać mała.

Odkrywając wdzięki ciała,
Jego również rozebrała,
Gdy,złapała za rozporek,
Zobaczyła semaforek.

Który,z wolna się rozwijał,
Jak łabędzia długa szyja,
Także,szybko się podnosił,
Dosięgając już ud Zosi.

Trenowali,tak do rana,
A,gdy nadejść miała zmiana,
Chcąc nie mówić nic nikomu,
Pobiegła Zosia do domu.

Tam ją matka zapytała:
Gdzieś Ty całą noc siedziała?
Nie siedziałam,lecz na stacji.
Uczyłam się sygnalizacji.

Jak,wygląda "wolna droga",
Na ten sygnał czasu szkoda,
Za to,dobry sygnał "stój",
Wskazał mi semafor-zbój.

I tak co dzień tam latała,
A nauki pobierała,
Bo,godny zainteresowania,
Był semafor Pana Frania.

Tutaj morał się wyłania,
Więcej nic tu do dodania,
Najważniejsze,nie bez racji,
Kształty są...sygnalizacji!!!

Wśród złotych pól pszenicznych,
Bieleją chaty wioski,
Krajobraz to znajomy,
Obraz rodzinnej Polski.

Te chaty strzecha kryte,
Bielone wapnem ściany,
To Lipce Reymontowskie,
Mazowsza czar kochany.

A w środku wsi gospoda,
Otwiera swe podwoje,
Tutaj Jagna z Boryną,
Przy stole siadali,we dwoje.

Wieża małego kościółka,
Czerwienieje w oddali,
W nim to Jagna z Boryną,
Przed Bogiem ślubowali.

Tuż za wsią,mała stacja,
Błyszczące nitki torów,
Do dzisiaj chyba nie ma,
Już przy nich semaforów.

Zamknięto stację Lipce,
Pociągi rzadko stają,
Dziś ludzie własnym autem,
do pracy dojeżdżają.

Kiedyś tętniła życiem,
I pracy był tu nawał,
Kiedy Stanisław Reymont,
Bilety tu sprzedawał.

Pociągi szły planowo,
Po torach tych ze stali,
Według pociągów ludzie,
Zegarki ustawiali.

Kiedy Stanisław Reymont,
Po pracy w kasie wracał,
To widział,jak wokoło,
Na polach wre już praca.

Gdy pojaśniało w izbie,
To chłopi już wstawali,
Ze swymi rodzinami,
Pańszczyznę odrabiali.

Reymont wieś obserwował,
Przez cztery pory roku,
Myśl w jego głowie błysła,
Trzeba napisać "Chłopów".

Napisał powieść piękną,
Tu pisarz się postarał,
Za powieść swego życia,
Przyznano mu Oscara.

W zaświaty odszedł Reymont,
"Chłopów" rzadko kto czyta,
A kolej?-tutaj westchnę,
O to lepiej nie pytać!

Niektórych stacji nie ma,
Rozbite straszą mury,
Oto jest nasza kolej,
I obraz jej ponury.

Nasypy dawnych szlaków,
Porosła bujna trawa,
Przyszłość takiej kolei,
Jest raczej nieciekawa.

Jak patrzę na zniszczenia,
Gdy wszystko w proch się wali,
Na resztkach ruin piszmy,
MYŚMY TU PRACOWALI!!!

To apel wszystkich dyżurnych,
I tych co poszli do nieba,
Lecz w kraju jest bałagan,
Który posprzątać trzeba!!!