 |
Zauważyłem, że wiele dobrego wyposażenia w elektrycznych zespołach trakcyjnych (mam tu na myśli przede wszystkim EN57 i ED72), nie jest wcale wykorzystywanych.
- Indywidualne otwierane drzwi
Na wielu stacjach/przystankach nie ma potrzeby otwierania wszystkich drzwi. Jest to zbyteczne. Wystarczyłoby użyć indywidualnego otwierania drzwi. A że ludzie nie nauczeni? Spostrzegawczy na pewno od razu zaczają o co chodzi, a ci mniej w końcu też by się nauczyli. Skoro w komunikacji miejskiej się nauczyli to i w pociągach by się nauczyli.
- Zapowiadanie kolejnych stacji/przystanków przez maszynistę w ED72
Kiedyś rozmawiałem z jakąś osobą odpowiedzialną za utrzymanie techniczne ezt w Lokomotywowni EZT Szczecin Wzgórze Hetmańskie. Twierdziła ona, że wszystkie mikrofony służące kiedyś do zapowiadania stacji znajdują się u niego w szafie w biurze. Stwierdziła ponadto, że nie było to awaryjne, ale wyszło ze stosowania. Można by było do tego powrócić, zwłaszcza w kontekście udogodnień dla osób niewidomych i niedowidzących.
- Rampy dla osób na wózkach w EN57-20**
O tym to można by książce napisać. Zrobione właściwie tylko na pokaz, aby było że formalnie jednostki są przystosowane. Jakaś jednostka organizacyjna centrali PR w Poznaniu odpowiedzialna za takie techniczne sprawy stwierdziła, że według ich wyliczeń złożenie i rozłożenie tego cuda zajmuje 2 minuty. Nie wiem.
Zupełnie niepraktyczna w użyciu jest pokrywa tego ustrojstwa. W zasadzie to nie wiadomo po co ona jest. Niektórzy twierdzą, że dla bezpieczeństwa przed obiciem się po ewentualnym zachwianiu się. Tyle tylko, że produkowane są także składy bez tych pokryw. Np. jednostki w SKM Trójmiasto mają pokrywę tylko od góry, aby umożliwić rozłożenie rampy wystarczy ją tylko odchylić.
Sama rampa też jest toporna. Kiedyś w Krakowie z ciekawości ją rozłożyliśmy, bo był dłuższy postój. Przy składaniu dwie osoby miały problem, aby zgiąć ją w pół.
Takich rzeczy jest całe mnóstwo na polskiej kolei. Nieużywane z pewnych przyczyn, czasem zaniedbane, choć dla wielu przydatne.
|
